ฉากนี้ในผู้มาเยือนที่มองไม่เห็น ทำเอาใจสลายจริงๆ การแสดงของพระเอกที่พยายามกลั้นน้ำตาแต่เสียงสั่นเครือ บวกกับสีหน้าของนางเอกที่เต็มไปด้วยความสงสารและความเจ็บปวด มันสื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้งมาก บรรยากาศในห้องที่เงียบสงัดยิ่งทำให้ความรู้สึกอึดอัดพุ่งพล่าน ดูแล้วรู้สึกราวกับเราเป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้งนั้นจริงๆ ช่างเป็นฉากที่ดึงอารมณ์คนดูได้ยอดเยี่ยม