ต้องยกนิ้วให้ทีมคอสตูมในรักเก่าหวนคืนในวังลวง ชุดของฮองเฮาและไท่โฮ่วสวยจนตะลึง ทุกรายละเอียดล้วนแสดงความหรูหรา โดยเฉพาะมงกุฎเพชรพลอยที่ส่องประกายภายใต้แสงเทียน ตัดกับชุดเรียบง่ายของขุนนางที่คุกเข่าอยู่ด้านล่าง ความแตกต่างนี้สื่อถึงชนชั้นได้ชัดเจนโดยไม่ต้องใช้คำพูด
ชอบมากตรงที่รักเก่าหวนคืนในวังลวง ใช้การแสดงสีหน้าแทนคำพูดเยอะๆ สายตาของแม่ทัพที่มองฮ่องเต้ด้วยความกังวล หรือรอยยิ้มเยาะของขุนนางชุดดำที่ดูเหมือนจะรู้แผนอะไรบางอย่าง เด็กน้อยที่ยืนนิ่งๆ ก็ทำให้ฉากดูมีมิติขึ้น การแสดงระดับนี้หาชมยากในซีรีส์สั้น
ดูรักเก่าหวนคืนในวังลวง แล้วรู้สึกเหมือนกำลังแกะปริศนาไปทีละชั้น ฉากที่ชายอ้วนพยายามอธิบายอะไรบางอย่างแต่ถูกขัดจังหวะโดยฮ่องเต้ ทำให้คนดูอยากรู้ต่อว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น ความลับในวังหลวงมักซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มและคำพูดหวานๆ แบบนี้แหละ
ฉากในรักเก่าหวนคืนในวังลวง นี้แสดงให้เห็นว่าอำนาจในวังหลวงไม่ได้วัดกันแค่ที่ตำแหน่ง แต่อยู่ที่ใครควบคุมสถานการณ์ได้ดีกว่า ฮ่องเต้หนุ่มแม้จะดูอ่อนเยาว์แต่กลับคุมเกมได้หมด ในขณะที่ขุนนางผู้ใหญ่กลับต้องคุกเข่าและพูดจาอ้อมค้อม ความย้อนแย้งนี้ทำให้เรื่องน่าสนใจมาก
ไม่คิดว่ารักเก่าหวนคืนในวังลวง จะใส่ความตลกเข้ามาในฉากเครียดๆ ได้เนียนขนาดนี้ ท่าทางของชายอ้วนที่พยายามทำตัวให้ดูสำคัญแต่กลับดูน่าขัน ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายลงบ้าง แต่พอตัดมาที่สีหน้าจริงจังของไท่โฮ่ว ก็กลับมาตึงเครียดทันที การผสมผสานอารมณ์แบบนี้ทำได้ดีมาก