สิ่งที่ทำให้รักเก่าหวนคืนในวังลวง น่าติดตามไม่ใช่แค่บทพูด แต่คือภาษากายของเด็กน้อยที่มองพ่อด้วยสายตาอ้อนวอนผสมความกลัว ฉากที่เด็กน้อยเอื้อมมือไปจับชายเสื้อพ่อแล้วมองหน้าแม่สลับกัน มันสื่ออารมณ์ได้ดีกว่าคำพูดเป็นร้อยประโยค การแสดงของเด็กน้อยในเรื่องนี้สมจริงจนคนดูต้องกลั้นหายใจตาม
ชอบมุมกล้องที่จับภาพองครักษ์ในชุดเขียวเข้มที่ยืนนิ่งแต่สายตากวาดมองไปมาอย่างระแวดระวัง ในรักเก่าหวนคืนในวังลวง ตัวละครประกอบอย่างองครักษ์ก็มีความสำคัญไม่แพ้ตัวเอก สีหน้าเคร่งขรึมของเขาช่วยขับเน้นความอันตรายของสถานการณ์ได้ดีมาก ทำให้คนดูรู้ว่าฉากนี้ไม่ใช่แค่การพบปะธรรมดา แต่มีความขัดแย้งซ่อนอยู่
ต้องยกนิ้วให้ฝ่ายเครื่องแต่งกายในรักเก่าหวนคืนในวังลวง ที่จัดเต็มเครื่องประดับหัวของนางเอกมาก แต่ละช็อตที่กล้องซูมใกล้เห็นความวิจิตรของทองและอัญมณีที่ประดับอยู่ ยิ่งตอนนางเอกก้มหน้าแล้วเครื่องประดับไหวเบาๆ มันดูแพงและทรงพลังมาก สมกับเป็นนางเอกเรื่องใหญ่ที่ใครก็มองข้ามไม่ได้
การตัดสลับระหว่างหน้าพระเอกที่ดูเย็นชา กับหน้านางเอกที่พยายามควบคุมอารมณ์ ในรักเก่าหวนคืนในวังลวง ทำออกมาได้เนียนมาก จังหวะที่พระเอกหันไปมองเด็กน้อยแล้วสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย มันคือจุดที่คนดูใจละลายเลย การเล่าเรื่องผ่านภาพโดยไม่ต้องพึ่งคำพูดเยอะทำให้ซีรีส์เรื่องนี้ดูมีมิติและน่าค้นหา
ชอบการใช้แสงสีในรักเก่าหวนคืนในวังลวง มาก แม้ฉากจะอยู่ในห้องที่มีแสงเทียนสีส้มอุ่นๆ แต่โทนสีโดยรวมกลับให้ความรู้สึกเย็นชาและห่างเหินระหว่างตัวละคร ฉากหลังที่เป็นม่านสีเหลืองตัดกับชุดสีแดงและเขียวช่วยสร้างมิติให้ภาพดูไม่แบน การออกแบบฉากแบบนี้ทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดไปกับตัวละครด้วย