ดูรักเก่าหวนคืนในวังลวง แล้วน้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัวเลย โดยเฉพาะฉากที่เด็กน้อยพยายามดึงแม่ไว้แต่ต้องปล่อยมือไป มันคือภาพที่สะท้อนความจริงของชีวิตที่ต้องมีการจากลา การแสดงของนักแสดงทุกคนในเรื่องนี้สมจริงมาก ทำให้คนดูรู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้
ชอบรายละเอียดเล็กๆ ในรักเก่าหวนคืนในวังลวง เช่น สร้อยคอทองที่เด็กน้อยใส่ หรือเครื่องประดับขององค์หญิงที่วิจิตรบรรจง ทุกอย่างถูกออกแบบมาอย่างประณีต ฉากที่เด็กน้อยมองแม่ด้วยสายตาอ้อนวอน คือโมเมนต์ที่ทำให้คนดูรู้สึกเจ็บปวดแทนมากๆ ดูในเน็ตชอร์ตแล้วประทับใจมาก
เรื่องราวในรักเก่าหวนคืนในวังลวง สอนให้รู้ว่าความรักบางครั้งก็ต้องมีการเสียสละ ฉากที่องค์หญิงต้องจากลูกไปทั้งที่ใจไม่ต้องการ แสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งของผู้เป็นแม่ที่ต้องยอมเจ็บปวดเพื่อสิ่งที่ดีกว่า การแสดงของนักแสดงนำทำให้คนดูรู้สึกอินกับเรื่องราวมากๆ
ฉากสุดท้ายของรักเก่าหวนคืนในวังลวง ที่ทุกคนยืนมองกันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอาลัย ยังคงติดตาคนดูอยู่จนถึงตอนนี้ บรรยากาศในห้องโถงที่เงียบสงัดมีเพียงเสียงร้องไห้ของเด็กน้อย ทำให้รู้สึกถึงความว่างเปล่าและความเศร้าที่ท่วมท้น เป็นฉากที่สมบูรณ์แบบทั้งการแสดงและบรรยากาศ
ต้องยกนิ้วให้ทีมคอสตูมของรักเก่าหวนคืนในวังลวง ชุดขององค์หญิงสวยวิจิตรบรรจงมาก โดยเฉพาะมงกุฎฟีนิกซ์ที่ประดับประดาด้วยไข่มุกและอัญมณี ดูแล้วรู้สึกราวกับหลุดเข้าไปในประวัติศาสตร์จริงๆ ฉากในห้องโถงที่แสงส่องผ่านม่านสีเหลืองก็ช่วยเสริมบรรยากาศให้ดูขลังและเศร้าสร้อยไปพร้อมกัน