ตอนแรกเห็นหญิงชุดแดงยิ้มก็คิดว่าเรื่องจะดีขึ้น แต่พอเห็นแววตาแล้วขนลุกเลย รอยยิ้มแบบนั้นมันไม่ใช่ความสุข แต่มันคือการเย้ยหยันหรืออาจจะเจ็บปวดจนต้องฝืนยิ้ม ในรักเก่าหวนคืนในวังลวง ฉากนี้เล่นกับอารมณ์คนดูได้ดีมาก เด็กน้อยที่พยายามปกป้องหญิงที่บาดเจ็บ ยิ่งทำให้ฉากนี้ดูน่าสงสารจับใจ
ชอบฉากที่เด็กน้อยวิ่งเข้าไปกอดหญิงที่นอนกองกับพื้น ทั้งที่ตัวเองก็กลัวจนตัวสั่น แต่กลับเลือกที่จะเป็นเกราะป้องกันให้เธอ ในรักเก่าหวนคืนในวังลวง ฉากนี้สื่อถึงความบริสุทธิ์ของเด็กที่พร้อมจะเสียสละเพื่อคนที่รัก แม้จะไม่มีพลังอะไรแต่ก็พยายามสุดความสามารถ มันซึ้งจนน้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว
ฉากนี้แทบไม่มีบทพูดเลย แต่ทุกการเคลื่อนไหวของตัวละครในรักเก่าหวนคืนในวังลวง กลับสื่อสารได้ชัดเจนมาก หญิงชุดแดงที่ยืนนิ่งแต่สายตาเปลี่ยนไปมา เด็กน้อยที่ร้องไห้แต่พยายามกลั้นเสียง หญิงบาดเจ็บที่มองด้วยสายตาอ้อนวอน ความเงียบในฉากนี้กลับทำให้คนดูรู้สึกอึดอัดและอินไปกับสถานการณ์มากกว่าฉากที่มีเสียงดัง
สังเกตไหมว่าในรักเก่าหวนคืนในวังลวง เครื่องประดับของแต่ละตัวละครบอกสถานะได้ชัดเจน หญิงชุดแดงสวมเครื่องประดับหรูหราแต่ดูเย็นชา เด็กน้อยสวมสร้อยทองแต่กลับดูไร้เดียงสา ส่วนหญิงบาดเจ็บไม่มีเครื่องประดับเลยแม้แต่น้อย รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ทำให้ตัวละครมีมิติและเรื่องราวเบื้องหลังที่น่าค้นหา
การจัดแสงในฉากนี้ของรักเก่าหวนคืนในวังลวง ทำได้ดีมาก แสงเทียนที่ส่องเพียงจุดเล็กๆ ทำให้เกิดเงาที่ยาวและดูน่ากลัว เหมือนกับความมืดในใจของตัวละครแต่ละคน หญิงชุดแดงที่ยืนอยู่ในแสงแต่กลับดูมืดมน เด็กน้อยที่อยู่ในเงาแต่กลับส่องแสงแห่งความบริสุทธิ์ การจัดแสงแบบนี้ช่วยเสริมอารมณ์ของฉากได้เป็นอย่างดี