ฉากนี้เงียบแต่กินใจมาก ชายแก่ในชุดสูทนั่งริมสระน้ำตอนกลางคืน ดูแผนที่แล้วร้องไห้เบาๆ เหมือนแบกความลับบางอย่างไว้ ขณะที่เด็กผมขาวดื่มโค้กแล้วโยนกระป๋องลงถังอย่างสบายใจ ความต่างของอารมณ์สองคนทำให้รู้สึกถึงความโดดเดี่ยวและความหวังที่ปะปนกัน ในเสี่ยเจ้าของหอในวันสิ้นโลก ฉากแบบนี้ทำให้เราหยุดหายใจไปชั่วขณะ