ฉากเปิดเรื่องในเสี่ยเจ้าของหอในวันสิ้นโลก ทำเอาขนลุกซู่! เสียงตะโกนผ่านลำโพงของเด็กหนุ่มขี่หมูป่าผสมกับความหวาดกลัวของฝูงชนที่วิ่งหนีตาย สร้างบรรยากาศกดดันสุดๆ โดยเฉพาะช็อตแม่ลูกที่กอดกันร้องไห้ ยิ่งตอกย้ำความสิ้นหวัง แต่พอเห็นสีหน้ามุ่งมั่นของพระเอกตอนชี้มือสั่งการ ก็รู้สึกมีหวังขึ้นมาทันที การตัดสลับระหว่างความบ้าคลั่งของผู้ร้ายกับความเด็ดเดี่ยวของพระเอกทำได้ดีมาก ดูแล้วลุ้นจนตัวเกร็ง