ฉากเปิดด้วยกองไฟกลางเมืองที่ผู้คนโห่ร้องราวกับเฉลิมฉลอง แต่พอตัดมาที่ชายผมขาวจิบไวน์บนดาดฟ้า กลับรู้สึกเหงาจับใจ หญิงสาวในชุดเมดกินองุ่นอย่างเย็นชา ขณะที่ชายแก่ร้องไห้เมื่อเห็นจดหมายเปื้อนเลือด ช่างเป็นความขัดแย้งที่เสียดแทงหัวใจจริงๆ ในเสี่ยเจ้าของหอในวันสิ้นโลก อารมณ์แต่ละฉากถูกบีบอัดจนแทบหายใจไม่ออก โดยเฉพาะฉากโทรเลขเปื้อนเลือดที่บอกเล่าความสูญเสียโดยไม่ต้องมีคำพูด