ชอบรายละเอียดการแต่งตัวของตัวละครมาก พระเอกคนแรกใส่สูทสีเข้มดูสุขุมและลึกลับ ส่วนพระเอกคนที่สองใส่สูทสีเบจดูสะอาดและมีความเป็นทางการมากกว่า การที่นางเอกใส่เสื้อกันหนาวลายสีพาสเทลทำให้เธอดูอ่อนโยนและแตกต่างจากผู้ชายทั้งสองคน การออกแบบเครื่องแต่งกายช่วยเสริมบุคลิกตัวละครในเรื่องรักเธอเหมือนยาเสพติดได้เป็นอย่างดี
ไม่ต้องใช้คำพูดเยอะแต่สื่ออารมณ์ได้ครบถ้วน โดยเฉพาะฉากที่พระเอกเอามือไปลูบแก้มและผมของนางเอกก่อนจะจูบกัน แสดงถึงความทะนุถนอมและความรักที่มีให้กัน แต่พอมาเจอฉากข้างนอกที่นางเอกกำแขนพระเอกแน่นเวลาเจอพระเอกอีกคน มันสื่อถึงความไม่มั่นคงและความกังวลใจได้ชัดเจนมาก การแสดงในเรื่องรักเธอเหมือนยาเสพติดละเอียดอ่อนมาก
แค่ช่วงต้นเรื่องก็ทำเอาคนดูสงสัยไปหมดแล้วว่าทำไมนางเอกถึงมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับผู้ชายสองคนนี้ ฉากในห้องนอนที่ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง แต่พอออกมาข้างนอกกลับต้องมาเจอพระเอกอีกคนที่ดูเหมือนจะมีความสำคัญไม่แพ้กัน ความขัดแย้งในใจของนางเอกที่เห็นได้จากสีหน้าทำให้คนดูเอาใจช่วยไม่หยุด อยากรู้ตอนต่อไปของรักเธอเหมือนยาเสพติดจริงๆ
จากฉากหวานๆ ในห้องนอน ตัดภาพมาเจอพระเอกอีกคนยืนรออยู่ข้างนอกทันที สร้างความตึงเครียดได้สุดยอดมาก นางเอกที่เดินจับมือพระเอกคนแรกออกมา พอเห็นหน้าพระเอกคนที่สองก็ทำหน้าตกใจทันที สายตาที่แลกเปลี่ยนกันระหว่างสามคนบอกเล่าเรื่องราวความซับซ้อนได้ดีมาก อยากรู้ต่อว่าความสัมพันธ์ของทั้งสามจะเป็นยังไงในรักเธอเหมือนยาเสพติด
บรรยากาศในห้องนอนช่างอบอุ่นและโรแมนติกมาก แสงไฟสลัวๆ กับสายตาที่มองกันของพระเอกนางเอกทำให้คนดูใจสั่นตาม ฉากที่เขาค่อยๆ โน้มตัวเข้าไปจูบเธอช่างละเอียดอ่อนและเต็มไปด้วยอารมณ์ ความรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนจริงๆ ดูในแอปเน็ตชอร์ตแล้วอินมากจนต้องกดดูซ้ำหลายรอบ เรื่องรักเธอเหมือนยาเสพติดเรื่องนี้ทำเอาจิกหมอนไม่หยุดเลย