ฉากเปิดเรื่องช่างอบอุ่นเหลือเกิน ท่านชายในชุดแดงกอดแมวขาวตัวน้อยท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็น ดูเหมือนเขาจะโอบกอดความอบอุ่นเดียวที่มีอยู่ เรื่องราวในมารใหญ่ขนปุกปุย ทำให้เรารู้สึกถึงความเหงาที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความหรูหรา การมองตาคู่สีทองของเขามันสื่ออารมณ์ได้ลึกซึ้งมากจริงๆ
ชอบฉากกลางคืนที่พระเอกนอนกอดแมวมาก แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาทำให้บรรยากาศดูโรแมนติกและลึกลับไปพร้อมกัน ดวงตาสีเหลืองอำพันของเขากับดวงตากลมโตของแมวมันตัดกันสวยงามมาก ดูแล้วใจละลายเลย เรื่องมารใหญ่ขนปุกปุย ทำฉากเหล่านี้ได้ดีจนไม่อยากกระพริบตา
ตอนที่คนรับใช้ยื่นซองจดหมายให้ท่านชาย บรรยากาศเปลี่ยนไปทันที ความตึงเครียดเริ่มก่อตัวขึ้น แม้เราจะยังไม่เห็นเนื้อหาในจดหมาย แต่สีหน้าของท่านชายบอกใบ้ถึงเรื่องราวใหญ่โตที่กำลังจะเกิดขึ้น มารใหญ่ขนปุกปุย เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมาก แค่เปลี่ยนจากฉากนอนกอดแมวมาเป็นฉากรับจดหมายก็ลุ้นแล้ว
สังเกตไหมว่าแมวขาวตัวนี้ดูเหมือนจะเข้าใจทุกอย่างที่ท่านชายทำ มันมองตาเขาเหมือนจะสื่อสารกันได้โดยไม่ต้องพูด เสียงกระดิ่งที่คอแมวเวลาขยับตัวมันช่างไพเราะและเข้ากับบรรยากาศโบราณมาก มารใหญ่ขนปุกปุย ใส่รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ทำให้ตัวละครดูมีชีวิตชีวามากขึ้น
การออกแบบเครื่องแต่งกายในเรื่องนี้สวยงามมาก ชุดแดงเข้มของท่านชายตัดกับชุดขาวสะอาดของคนรับใช้อย่างลงตัว สื่อถึงสถานะและบทบาทที่ต่างกันชัดเจน ฉากที่ยืนรับจดหมายกันหน้าประตูทางเข้ามันดูยิ่งใหญ่และทรงพลังมาก มารใหญ่ขนปุกปุย ไม่ได้อุดมไปด้วยแค่เรื่องราวแต่ยังอุดมไปด้วยความงามทางศิลปะ