บรรยากาศในเรื่อง มารใหญ่ขนปุกปุย ช่างน่าหลงใหลจริงๆ ฉากที่ตัวละครชายในชุดแดงนอนพักผ่อนท่ามกลางเมฆาพร้อมกับแมวขาวตัวน้อย สร้างความรู้สึกสงบที่หาได้ยาก การเคลื่อนไหวช้าๆ ของกล้องทำให้เราซึมซับความงามของฉากหลังที่เป็นท้องฟ้าและแสงตะวันได้อย่างเต็มที่ ดูแล้วรู้สึกเหมือนได้พักผ่อนไปกับตัวละครเลยล่ะค่ะ
สิ่งที่ทำให้ มารใหญ่ขนปุกปุย น่าติดตามคือรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ อย่างแววตาสีทองของตัวละครชายที่เปลี่ยนจากเย็นชาเป็นอ่อนโยนเมื่อมองดูแมว การจ้องมองกันระหว่างคนกับสัตว์สื่อถึงความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งโดยไม่ต้องใช้บทพูดเยอะแยะ ฉากกลางคืนที่มีแสงเทียนส่องสว่างยิ่งเสริมอารมณ์โรแมนติกและความลึกลับได้เป็นอย่างดี
ต้องยอมรับว่าเจ้าแมวขาวใน มารใหญ่ขนปุกปุย คือตัวดึงดูดความสนใจที่สุดจริงๆ ท่าทางขี้อ้อนตอนถูกอุ้มหรือตอนวิ่งเล่นบนพรมขนนุ่มทำให้ใจละลาย โดยเฉพาะฉากที่มันทำหน้าบึ้งตึงตอนเจอหิมะแรกตก ช่างน่ารักจนอยากเข้าไปกอดผ่านหน้าจอ ความสมจริงของขนแมวและแสงเงาทำให้ตัวละครตัวนี้ดูมีชีวิตชีวามาก
การออกแบบเครื่องแต่งกายใน มารใหญ่ขนปุกปุย นั้นประณีตมาก ชุดสีแดงเข้มตัดกับผมดำยาวของตัวละครชายดูทรงพลังและมีเสน่ห์ เครื่องประดับอย่างสร้อยคอทับทิมและแหวนเงินเพิ่มมูลค่าให้ตัวละครดูมีฐานะและลึกลับ ส่วนชุดสีพาสเทลของหญิงสาวก็ดูอ่อนหวานตัดกับฉากกลางคืนได้อย่างลงตัว ทุกเฟรมเหมือนภาพวาดที่มีชีวิต
ฉากหลังที่เป็นทะเลเมฆและท้องฟ้าใน มารใหญ่ขนปุกปุย ทำให้เรื่องดูมีมิติเหมือนอยู่ในโลกแฟนตาซี การเปลี่ยนจากกลางวันเป็นกลางคืนที่เห็นดวงดาวระยิบระยับผ่านหน้าต่างไม้สัก สร้างอารมณ์ที่เปลี่ยนไปตามเวลาได้อย่างลื่นไหล รู้สึกว่าสถานที่แห่งนี้ลอยอยู่เหนือโลกจริง ๆ ทำให้การรับชมเต็มไปด้วยจินตนาการและความมหัศจรรย์