ฉากเปิดเรื่องด้วยลูกแมวสีขาวขนปุยเดินเข้ามาในครัวโบราณช่างน่ารักเกินต้านทาน การที่มันขโมยปลาแล้ววิ่งหนีไปทำให้บรรยากาศตึงเครียดกลายเป็นความฮาแบบไม่รู้ตัว เรื่องราวในมารใหญ่ขนปุกปุยช่วงนี้ดูอบอุ่นและมีความเป็นมิตรระหว่างสัตว์กับคนมากจริงๆ
ตัวละครชายชุดแดงที่มีดวงตาสีเหลืองอำพันดูน่าค้นหาและทรงพลังมาก การที่เขาอุ้มลูกแมวอย่างทะนุถนอมแสดงให้เห็นถึงด้านอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ภายใต้มาดเย็นชา ฉากนี้ในมารใหญ่ขนปุกปุยทำเอาคนดูใจละลายไปกับความขัดแย้งในบุคลิกของเขาอย่างจัง
การปรากฏตัวของชายชราผมขาวที่ถือกล่องยาโบราณสร้างความสงสัยว่าเขาคือใครและมามีบทบาทอย่างไร การที่เขาตรวจสอบลูกแมวอย่างละเอียดทำให้รู้ว่าสัตว์ตัวน้อยนี้อาจมีความสำคัญมากกว่าที่คิด เนื้อเรื่องในมารใหญ่ขนปุกปุยเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
ฉากจบที่ลูกแมวน้ำตาไหลเมื่อถูกป้อนยาช่างเรียกน้ำตาคนดูได้เป็นอย่างดี ความรู้สึกสงสารและความผูกพันระหว่างตัวละครกับสัตว์เลี้ยงถูกถ่ายทอดออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม มารใหญ่ขนปุกปุยเรื่องนี้เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมากจริงๆ
งานภาพและฉากหลังที่เป็นสถาปัตยกรรมจีนโบราณทำออกมาได้สวยงามและสมจริงมาก แสงเงาที่ส่องผ่านหน้าต่างไม้สร้างมิติให้กับเรื่องราวได้อย่างน่าทึ่ง การเดินเรื่องในมารใหญ่ขนปุกปุยช่วงนี้เน้นบรรยากาศที่เงียบสงบแต่แฝงความลึกลับ