ฉากเปิดเรื่องทำให้ฉันตะลึงกับความสวยงามของตัวละครหญิงในชุดฮั่นฝูสีชมพู ดูอ่อนหวานและบริสุทธิ์มาก แต่พอตัดภาพมาที่ชายหนุ่มสองคน บรรยากาศก็เปลี่ยนไปทันที ความขัดแย้งระหว่างชุดแดงกับชุดขาวสื่อถึงตัวตนที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน การดำเนินเรื่องในมารใหญ่ขนปุกปุย เร็วและกระชับมาก ทำให้คนดูติดหนึบไม่กล้ากระพริบตาเลยสักนิด
ต้องยอมรับว่าตัวละครชายชุดแดงมีเสน่ห์อันตรายมาก โดยเฉพาะดวงตาสีเหลืองทองที่จ้องมองมาที่กล้อง มันสื่อถึงความดุร้ายและความลึกลับในเวลาเดียวกัน ฉากที่เขานั่งข้างชายชุดขาวแล้วจ้องมองตอนกินปลา มันมีความตึงเครียดบางอย่างที่บอกไม่ถูก แต่ดูแล้วรู้สึกลุ้นระทึกมาก ละครเรื่องมารใหญ่ขนปุกปุย เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งจริงๆ
ใครจะคิดว่าเราจะเห็นยานอวกาศลอยอยู่เหนือเมฆในฉากที่มีสถาปัตยกรรมจีนโบราณ มันเป็นการผสมผสานระหว่างแฟนตาซีกับไซไฟที่แปลกใหม่แต่ลงตัวมาก ฉากที่ตัวละครยืนอยู่บนยานแล้วมองลงมาที่เมืองด้านล่าง มันให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่และอลังการมาก การสร้างโลกในมารใหญ่ขนปุกปุย นั้นกว้างใหญ่และน่าค้นหาสุดๆ
ฉากที่ชายชุดขาวนั่งกินปลาอย่างเอร็ดอร่อย เป็นฉากที่ดูเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่น แสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างมากระทบผมสีขาวของเขา ทำให้เขาดูเหมือนเทพเจ้าลงมาจากสวรรค์เลย พอชายชุดแดงเข้ามาใกล้ บรรยากาศก็เปลี่ยนไปทันที มีความใกล้ชิดที่ดูแล้วเขินแทนตัวละครมาก ละเอียดอ่อนมากสำหรับมารใหญ่ขนปุกปุย
ชอบฉากที่ชายชุดแดงเอามือไปวางบนแขนของชายชุดขาว มันเป็นการสัมผัสที่ดูเบาแต่มีความหมายลึกซึ้งมาก เหมือนเป็นการปลอบโยนหรือให้กำลังใจโดยที่ไม่ต้องพูดอะไรออกมาเลย สายตาที่พวกเขามองกันมันบอกเล่าเรื่องราวมากมาย การแสดงออกทางสีหน้าในมารใหญ่ขนปุกปุย นั้นละเอียดและกินใจคนดูมากจริงๆ