ฉากเปิดเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำเอาขนลุกซู่! พยาบาลผีที่ดูน่ากลัวแต่กลับโอบกอดเด็กชายอย่างอ่อนโยน ช่างเป็นภาพที่ขัดแย้งแต่สวยงาม แสงสีแดงเตือนภัยกับบรรยากาศหลอนๆ ทำให้หัวใจเต้นแรงทุกวินาที การแสดงออกทางสีหน้าของตัวละครแต่ละตัวบอกเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องใช้คำพูดเลย
ดูแล้วต้องร้องว้าว! ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มีอะไรซ่อนอยู่มากกว่าที่คิด ฉากที่ผู้ชายใส่สูทวิ่งหนีอย่างตกใจกับสายตาที่เปลี่ยนเป็นสีทองช่างน่าตื่นเต้น เด็กชายผมขาวดูสงบนิ่งท่ามกลางความโกลาหล ช่างเป็นตัวละครที่น่าสนใจมาก บรรยากาศในห้องควบคุมที่เต็มไปด้วยหน้าจอเตือนภัยทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในเกมเอาชีวิตรอด
ฉากที่พยาบาลผีจูบเด็กชายผมขาวทำเอาใจละลาย! ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม แสดงให้เห็นว่าความรักสามารถเกิดขึ้นได้แม้ในโลกแห่งความตาย รอยเย็บบนใบหน้าของพยาบาลกับรอยยิ้มของเด็กชายสร้างภาพที่ทั้งน่ากลัวและน่าเอ็นดูไปพร้อมกัน ฉากนี้ทำให้รู้ว่าบางครั้งสิ่งที่ดูน่ากลัวที่สุดอาจมีความอ่อนโยนซ่อนอยู่
หน้าจอแจ้งเตือนสีแดงที่ปรากฏตลอดเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม สร้างความตึงเครียดได้ยอดเยี่ยมมาก เสียงเตือนที่ดังขึ้นเรื่อยๆ เหมือนนับถอยหลังสู่หายนะ ฉากที่ตัวละครต่างๆ มองหน้าจอด้วยความหวาดกลัวทำให้คนดูรู้สึกตามไปด้วย การออกแบบกราฟิกของระบบแจ้งเตือนดูทันสมัยและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน
เด็กชายผมขาวในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มีพลังพิเศษอะไรบางอย่างที่ทำให้ผีเชื่อฟังเขา ฉากที่เขาชี้มือแล้วมีวงเวทย์สีแดงปรากฏขึ้นช่างน่าทึ่งมาก สีหน้าสงบนิ่งของเขาท่ามกลางความโกลาหลทำให้สงสัยว่าเขาคือใครกันแน่ การแสดงออกทางสายตาที่เปลี่ยนจากสงบเป็นมุ่งมั่นบอกเล่าเรื่องราวได้โดยไม่ต้องพูด