ฉากเปิดเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำเอาขนลุกซู่ทันทีเมื่อชายชุดดำยืนเผชิญหน้ากับวิญญาณสองตนเหนือวงเวทย์สีแดงฉาน แสงไฟสลัวกับบรรยากาศเก่าคร่ำคร่าช่วยเสริมความหลอนได้สมบูรณ์แบบ การแสดงออกทางสีหน้าของตัวละครหลักที่เปลี่ยนจากความกลัวเป็นความบ้าคลั่งช่างน่าติดตามมาก อยากรู้ว่าเบื้องหลังพิธีกรรมนี้ซ่อนความลับอะไรไว้บ้าง
ชอบมุมกล้องที่จับภาพรอยยิ้มอันน่าสยดสยองของชายใส่แว่นผ่านจอโทรทัศน์มาก มันสื่อถึงความวิปริตที่หลุดออกมาจากกรอบได้ดียิ่ง การตัดสลับระหว่างฉากจริงกับภาพในจอทำให้คนดูรู้สึกเหมือนกำลังแอบดูเรื่องต้องห้าม ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม เล่นกับจิตวิทยาคนดูได้เก่งมาก โดยเฉพาะตอนที่ตัวละครหนุ่มผมขาวเห็นภาพนั้นแล้วตกใจสุดขีด
ฉากตึกสูงถูกพลังบางอย่างถล่มจนพังพินาศทำออกมาได้ยิ่งใหญ่มาก แสงสีฟ้าสว่างจ้าตัดกับความมืดของเมืองยามค่ำคืนได้อย่างลงตัว ฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจายไปทั่วสร้างความรู้สึกหายนะได้สมจริงมาก ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ฉากนี้ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่แสดงให้เห็นว่าพลังของวิญญาณทั้งสองตนนั้นร้ายกาจเพียงใด
ฉากที่ชายสองคนต่อสู้กันอย่างดุเดือดในห้องเซิร์ฟเวอร์ที่เต็มไปด้วยเลือดและรอยแตกช่างน่าตกใจมาก สีหน้าเจ็บปวดของชายเสื้อโค้ทตัดกับความบ้าคลั่งของชายชุดสูทได้อย่างชัดเจน ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ฉายให้เห็นด้านมืดของความสัมพันธ์ในครอบครัวได้เจ็บแสบมาก อยากรู้ว่าทำไมพวกเขาถึงต้องทำร้ายกันเองแบบนี้
ตัวละครหนุ่มผมขาวที่นั่งดูเหตุการณ์ผ่านจอแล้วแสดงอาการตกใจสุดขีดทำออกมาได้น่าเห็นใจมาก สีหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อและดวงตาที่เบิกกว้างสื่อถึงความกลัวและความสับสนได้อย่างสมบูรณ์แบบ ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ตัวละครนี้ดูเหมือนจะรู้ความจริงบางอย่างที่คนอื่นไม่รู้ ทำให้คนดูอยากติดตามต่อว่าเขาจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไร