ฉากเปิดเรื่องช่างน่าขนลุกจริงๆ มือที่แห้งกร้านจับท้องที่เรืองแสงสีแดงช่างสร้างบรรยากาศได้กดดันสุดๆ ดูเหมือนว่าดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม จะพาเราไปพบกับความลับที่น่ากลัว การแสดงออกทางสีหน้าของตัวละครหญิงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความหวาดกลัว ทำให้คนดูรู้สึกอินไปกับสถานการณ์ที่เลวร้ายนี้มาก
ท่ามกลางซากปรักหักพังและท้องฟ้าสีแดงฉาน เด็กผมขาวกลับยืนยิ้มอย่างมั่นใจ ตรงข้ามกับสัตว์ประหลาดที่กำลังทุกข์ทรมาน ความแตกต่างนี้ทำให้เรื่องดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม น่าสนใจขึ้นมาก เขาไม่ใช่เด็กธรรมดาแน่ๆ สายตาที่เย็นชาแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ทำให้เราเดาไม่ถูกเลยว่าเขาจะจัดการกับสถานการณ์นี้อย่างไร
ไม่คิดเลยว่าตัวละครในชุดคลุมสีแดงรูปปลาฉลามจะโผล่มาในฉากแบบนี้! รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมช่างตัดกับบรรยากาศ мраมัวได้อย่างลงตัว ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ดูเหมือนเธอจะเป็นฝ่ายควบคุมสถานการณ์เสียเอง การต่อสู้ที่ผสมผสานความน่ารักและความโหดร้ายทำให้คนดูตื่นเต้นจนนั่งไม่ติด
ฉากที่สัตว์ประหลาดคลอดออกมาเป็นไข่สีขาวส่องแสงแทนที่จะเป็นลูกปีศาจ น่าจะเป็นจุดหักมุมที่สำคัญของดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มันเปลี่ยนจากความสยองขวัญล้วนๆ ให้กลายเป็นความงงงวยผสมความตลกร้าย การที่ตัวละครหมอที่ดูสติแตกโผล่มาชี้หน้ายิ่งทำให้ปมเรื่องซับซ้อนขึ้นไปอีก อยากรู้จริงๆ ว่าไข่ใบนั้นจะมีอะไรข้างใน
งานภาพในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำออกมาได้ยอดเยี่ยมมาก ฉากเมืองที่ถูกทำลายภายใต้พระจันทร์สีเลือดสีแดงเข้ม สร้างความรู้สึกอึดอัดและสิ้นหวังได้อย่างดีเยี่ยม แสงสีแดงที่สะท้อนไปทั่วทุกเฟรมช่วยขับเน้นอารมณ์ความโกรธและความเจ็บปวดของตัวละครได้เป็นอย่างดี ดูแล้วรู้สึกเหมือนเราติดอยู่ในนรกด้วยกันพวกเขาเลย