ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม
ไม้เร้าพลังระดับสูงสุดที่ทำให้ปีศาจร้องไห้
ฉากที่พระเอกได้รับไอเทมระดับสูงสุดอย่างไม้เร้าแล้วฟาดใส่ปีศาจจนมันร้องไห้โฮเพราะความเจ็บปวดที่เพิ่มขึ้นพันเท่า มันช่างสะใจและตลกในเวลาเดียวกัน การออกแบบพลังแบบนี้ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำให้การต่อสู้ไม่น่าเบื่อเลยสักนิด คนดูอย่างเราแค่รอจังหวะพระเอกหยิบไม้ขึ้นมาแล้วเตรียมขำกับความซวยของมอนสเตอร์ได้เลย
ภารกิจสืบทอดโรงพยาบาลที่ดูไม่ธรรมดา
พอเห็นข้อความแจ้งเตือนภารกิจเสริมให้สืบทอดโรงพยาบาลเอกชน ก็รู้ทันทีว่าเรื่องต้องวุ่นวายแน่ๆ บรรยากาศในตึกที่ดูเก่าและน่ากลัว บวกกับตัวละครที่ดูเครียดๆ ยิ่งทำให้ตื่นเต้น แต่พอพระเอกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นเพื่อนร่วมทีม ก็เริ่มรู้สึกว่ามีแผนอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ การดำเนินเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม เร็วและกระชับดีจริงๆ
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ซ่อนแผนการใหญ่
ชอบมุมกล้องที่จับภาพรอยยิ้มของพระเอกตอนแอบมองจากมุมตึก มันสื่อถึงความมั่นใจและแผนการบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น แม้สถานการณ์จะดูอันตรายที่มีปีศาจตัวใหญ่โผล่มา แต่สีหน้าของเขากลับไม่มีความกลัวเลยสักนิด กลับดูสนุกกับการเล่นเกมนี้เสียมากกว่า ฉากนี้ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำออกมาได้ดูมีชั้นเชิงมาก
ปีศาจกล้ามโตที่แพ้ทางไม้เร้า
ดีไซน์ของบอสปีศาจตัวนี้ดูน่ากลัวมากด้วยกล้ามเนื้อและเขี้ยวแหลม แต่พอโดนพระเอกใช้ไม้เร้าฟาดเข้าที่หัวจนนูนแดงแล้วร้องไห้เหมือนเด็ก มันตัดภาพความน่ากลัวไปเลย กลายเป็นฉากตลกที่คาดไม่ถึงจริงๆ การเปลี่ยนอารมณ์จากตื่นเต้นมาเป็นขำแบบนี้คือจุดเด่นของดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ที่ทำให้คนดูติดหนึบ
ทีมสู้ผีที่มีทั้งคนเก่งและคนขี้เล่น
การรวมทีมในฉากนี้มีทั้งสาวแว่นที่ดูจริงจังและพระเอกที่ดูสบายๆ แต่พอเจอศัตรูจริงๆ ทุกคนก็ทำงานร่วมกันได้ดีมาก โดยเฉพาะตอนที่พระเอกกระโดดฟาดปีศาจแล้วเพื่อนร่วมทีมคอยสนับสนุนอยู่ห่างๆ มันแสดงให้เห็นว่าดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ไม่ได้เน้นแค่พลังเดี่ยว แต่เน้นการทำงานเป็นทีมที่ทำให้การต่อสู้ดูสมจริงและสนุกขึ้น
