ฉากเปิดเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำเอาขนลุกซู่! บรรยากาศในโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยเลือดและซากปรักหักพัง บวกกับท่าทางปกป้องของหญิงสาวแว่นที่มีเด็กชายอยู่ด้านหลัง สร้างความตึงเครียดได้สุดยอด แม้จะยังไม่มีบทพูด แต่สายตาที่มุ่งมั่นของเธอสื่อออกมาชัดเจนว่าเธอพร้อมจะแลกชีวิตเพื่อปกป้องคนข้างหลัง
ใครจะคิดว่าชุดยูนิฟอร์มสีน้ำเงินกับปลอกแขนสีแดงจะน่ากลัวขนาดนี้! ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม กลุ่มซอมบี้ที่ถือเลื่อยยนต์เดินเข้ามาอย่างช้าๆ แต่ทรงพลังมาก โดยเฉพาะหัวหน้ากลุ่มที่มีรอยเย็บเต็มหน้า แววตาขาวโพลนไร้วิญญาณทำให้รู้สึกถึงความอันตรายที่เข้ามาใกล้ทุกที ฉากนี้ทำเอาคนดูอย่างเราต้องกลั้นหายใจกันเลยทีเดียว
จังหวะที่เด็กผมขาวหันมายิ้มมุมปากตอนเห็นซอมบี้เข้ามาใกล้ มันช่างขัดแย้งกับสถานการณ์สุดๆ! ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม รอยยิ้มเล็กๆ นั้นกลับทำให้เรารู้สึกว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา เขาอาจจะรู้บางอย่างที่คนอื่นไม่รู้ หรืออาจจะกำลังควบคุมสถานการณ์อยู่ก็ได้ ความลึกลับนี้ทำให้เราอยากดูต่อทันทีว่าจริงๆ แล้วเขาคือใครกันแน่
ฉากที่ซอมบี้หัวหน้ากลุ่มกำลังจะพุ่งเข้าใส่ แต่กลับหยุดกึกเมื่อเด็กชายยื่นมือออกไป มันคือจุดเปลี่ยนที่สำคัญมากของดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม! จากที่คิดว่าต้องมีการต่อสู้เลือดสาด กลับกลายเป็นความเงียบงันที่น่าขนลุกกว่า การที่ซอมบี้ดูเหมือนจะรับคำสั่งจากเด็กชายทำให้เราเริ่มสงสัยว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาคืออะไรกันแน่
ชอบมากที่มีฉากตัดมาเป็นเวอร์ชันชิบิของหญิงสาวแว่นในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม! ตอนเธอทำหน้าตกใจตาโตๆ มันช่วยเบรกความตึงเครียดของเรื่องได้ดีมาก แม้ฉากอื่นๆ จะเต็มไปด้วยความสยองและเลือด แต่การมีโมเมนต์น่ารักๆ แบบนี้ทำให้เรื่องไม่น่ากลัวเกินไปและเพิ่มเสน่ห์ให้ตัวละครได้เป็นอย่างดีเลย
ฉากที่ซอมบี้ทั้งหมดคุกเข่าและวางเลื่อยยนต์ลงเมื่อเด็กชายเดินผ่าน ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มันสื่อถึงอำนาจบางอย่างที่เด็กชายมีเหนือพวกซอมบี้ได้อย่างชัดเจน ไม่ต้องมีคำพูด ไม่ต้องมีท่าทางข่มขู่ แค่การมีอยู่ของเขาก็ทำให้ฝูงซอมบี้ที่ดุร้ายกลายเป็นเชื่อฟังทันที ฉากนี้ทำให้เราอยากค้นหาความจริงเกี่ยวกับตัวเขามากขึ้น
ชอบการวาดดวงตาของตัวละครในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มากๆ โดยเฉพาะตอนหญิงสาวแว่นทำหน้าตกใจจนแว่นแทบหลุด หรือตอนซอมบี้จ้องมองด้วยตาขาวโพลนที่เต็มไปด้วยความดุร้าย ดวงตาแต่ละคู่สื่ออารมณ์ได้ชัดเจนมาก ทำให้เราเข้าใจสถานการณ์และความรู้สึกของตัวละครได้โดยไม่ต้องมีบทพูดเยอะเลย
แสงสีแดงสลัวในโถงทางเดินของดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม สร้างบรรยากาศที่อึดอัดและกดดันได้สุดยอด! บวกกับเสียงเลื่อยยนต์ที่ดังเป็นระยะ ทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังติดอยู่ในที่นั่นจริงๆ ฉากที่ไฟลุกไหม้ที่มุมทางเดินก็เพิ่มความรู้สึกอันตรายเข้าไปอีก ทำให้ทุกก้าวที่ตัวละครเดินไปข้างหน้าเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
ยิ่งดูดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ยิ่งสงสัยในตัวเด็กผมขาวคนนี้มากขึ้น! ทำไมซอมบี้ถึงไม่ทำร้ายเขา? ทำไมเขาถึงดูไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย? แววตาที่สงบนิ่งท่ามกลางความวุ่นวายทำให้เราเชื่อว่าเขาต้องมีพลังพิเศษหรือความลับบางอย่างที่เชื่อมโยงกับพวกซอมบี้แน่ๆ อยากดูตอนต่อไปเร็วๆ เพื่อหาคำตอบ
ฉากแรกที่หญิงสาวแว่นกางแขนปกป้องเด็กชายในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มันสื่อถึงความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งระหว่างทั้งสองได้โดยไม่ต้องพูดอะไรเลย แม้เธอจะดูตกใจและกลัว แต่เธอก็ไม่ยอมถอยแม้แต่นิดเดียว ความกล้าหาญนี้ทำให้เรารู้สึกเอาใจช่วยเธอและอยากเห็นเธอปลอดภัยจากฝูงซอมบี้ที่ล้อมรอบอยู่