ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม
ความน่ารักที่ซ่อนความสยอง
ฉากเปิดด้วยบรรยากาศสีแดงฉานที่ดูน่ากลัวมาก แต่พอเห็นตัวละครในชุดคลุมสีแดงกลับรู้สึกเอ็นดูทันที ความขัดแย้งระหว่างความน่ากลัวกับความน่ารักทำได้ดีสุดๆ เรื่องดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม เล่นกับอารมณ์คนดูได้เก่งมาก ฉากที่ตุ๊กตาหมีหล่นลงพื้นแล้วมีแสงสีแดงส่องลงมาช่างน่าขนลุกแต่ก็น่าสงสารไปพร้อมกัน
อารมณ์ที่เปลี่ยนไปมาอย่างรวดเร็ว
จากฉากที่ตัวละครร้องไห้ด้วยความเศร้า สลับไปเป็นฉากต่อสู้ที่ตื่นเต้น แล้วกลับมาเป็นฉากกอดกันอบอุ่นอีกครั้ง การเปลี่ยนอารมณ์แบบนี้ทำให้คนดูตามไม่ทันแต่ก็สนุกดี ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มีฉากที่ทำให้หัวใจเต้นแรงหลายฉาก โดยเฉพาะตอนที่ตัวละครหลักเผชิญหน้ากับศัตรูที่ดูน่ากลัวมาก
ดีไซน์ตัวละครที่โดดเด่น
ตัวละครในชุดคลุมสีแดงที่มีหูปลาฉลามบนหมวกเป็นไอเดียที่แปลกใหม่มาก ดวงตาสีแดงที่เปลี่ยนจากน่ารักเป็นน่ากลัวได้อย่างรวดเร็วแสดงถึงฝีมือของนักออกแบบตัวละคร ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มีตัวละครที่จำง่ายและมีความเป็นเอกลักษณ์สูง โดยเฉพาะฉากที่ตัวละครแสดงอารมณ์ต่างๆ ผ่านดวงตาเท่านั้น
บรรยากาศที่สร้างได้สมจริง
ฉากเมืองที่พังทลายภายใต้ดวงจันทร์สีแดงสร้างบรรยากาศได้สมบูรณ์แบบมาก รู้สึกเหมือนอยู่ในโลกหลังหายนะจริงๆ ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ใช้สีและแสงได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยเฉพาะการใช้สีแดงที่สื่อถึงอันตรายและความตื่นเต้น แต่ก็มีฉากที่อบอุ่นด้วยแสงสีทองที่ทำให้รู้สึกปลอดภัย
ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน
ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักกับตัวละครในชุดคลุมสีแดงมีความซับซ้อนมาก จากศัตรูกลายเป็นเพื่อน แล้วกลายเป็นคนที่ต้องปกป้องกัน ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม แสดงให้เห็นว่าความเข้าใจกันสามารถเปลี่ยนศัตรูให้เป็นเพื่อนได้ ฉากที่ตัวละครกอดกันท่ามกลางเมืองที่พังทลายช่างสวยงามและมีความหมายมาก
