ฉากเปิดเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ช่างน่าขนลุกจริงๆ บรรยากาศของโรงพยาบาลเก่าที่ทรุดโทรมเต็มไปด้วยเลือดและกระดาษกระจายไปทั่ว ทำให้รู้สึกเหมือนมีบางอย่างซ่อนอยู่เบื้องหลังประตูเหล็กนั้น ตัวเอกที่ยืนมองด้วยสายตาว่างเปล่าทำให้เราสงสัยว่าเขาเคยผ่านอะไรมาบ้าง ความเงียบสงัดยิ่งเพิ่มความกดดันให้คนดูอย่างเราต้องลุ้นไปกับทุกก้าวที่เขาเดินเข้าไป
ตอนที่หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏขึ้นมาพร้อมข้อความว่าปลดล็อกญาติแล้ว ฉันแทบหยุดหายใจ! ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม การที่ตัวละครหลักได้พบกับญาติที่ดูเหมือนจะอันตรายแต่กลับมีบทบาทสำคัญในเรื่อง มันทำให้พล็อตเรื่องน่าสนใจขึ้นมาก โดยเฉพาะตอนที่หญิงสาวในชุดแดงปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมกับพลังบางอย่าง ที่ทำให้เรารู้สึกว่าเธอไม่ใช่แค่ผีธรรมดาแน่นอน
ฉากในห้องพยาบาลของดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจสุดๆ พยาบาลสองคนที่สวมหน้ากากยืนอยู่ข้างเตียงผู้ป่วยด้วยท่าทางที่เย็นชาเกินไป บวกกับแสงไฟที่กระพริบเป็นจังหวะเหมือนนับถอยหลังอะไรบางอย่าง คนไข้ที่พยายามจะลุกขึ้นแต่กลับถูกกดลงอีกครั้ง มันเหมือนมีเกมบางอย่างกำลังเกิดขึ้น และเราคือผู้ชมที่ถูกบังคับให้ดูจนจบ
ฉากในห้องควบคุมที่มีหน้าจอเต็มไปหมดในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำให้ฉันสงสัยว่าใครกันแน่ที่กำลังควบคุมทุกอย่างอยู่ ชายสองคนที่ยืนมองข้อมูลด้วยสีหน้าเคร่งเครียด บวกกับเสียงเตือนภัยที่ดังขึ้นเรื่อยๆ มันเหมือนพวกเขากำลังพยายามหยุดบางอย่างที่เกินควบคุม แต่ยิ่งพยายามก็ยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลง ความลึกลับนี้ทำให้ฉันต้องดูต่อโดยไม่อาจละสายตา
ตอนที่หน้าจอทั้งหมดเปลี่ยนเป็นสีแดงพร้อมคำว่าคำเตือนในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ฉันรู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้น! สีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจของตัวละครทุกตัว บวกกับแสงสีแดงที่ส่องไปทั่วห้อง มันเหมือนสัญญาณว่าทุกอย่างกำลังจะพังทลายลง ความกดดันในฉากนี้ทำให้ฉันต้องกลั้นหายใจและรอคอยว่าเรื่องร้ายแรงอะไรกำลังจะเกิดขึ้นต่อไป