ฉากเปิดเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำเอาผมอึ้งไปเลย กองทัพซอมบี้และภูตผีที่แต่งตัวหลากหลายยืนเรียงแถวเหมือนทหาร แต่พอเห็นเสือขาวกับพยาบาลสยองขวัญแล้วต้องขำ ความขัดแย้งระหว่างความน่ากลัวกับความฮาทำให้เรื่องนี้น่าติดตามมาก ตัวละครหลักที่ซ่อนตัวดูหวาดกลัวจนน่าสงสาร แต่พระเอกผมขาวกลับมั่นใจสุดๆ
ต้องยกนิ้วให้ตัวละครผมขาวในเรื่องดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ที่ถือลำโพงแล้วสั่งการกองทัพผีได้อย่างมั่นใจ รอยยิ้มเยาะเย้ยและท่าทางท้าทายทำให้เขาดูเหมือนผู้นำที่ไร้ความกลัว ฉากที่เขาชี้มือสั่งการท่ามกลางหมอกสีแดงช่างดูอลังการมาก แม้จะอยู่ในสถานการณ์อันตรายแต่เขากลับดูสนุกกับมัน
ฉากที่ตัวละครหญิงผมเงินและชายผม nâuซ่อนตัวหลังพุ่มดอกไม้ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำเอาใจผมเต้นแรงตามพวกเขาเลย สีหน้าหวาดกลัว เหงื่อที่ไหลหยด และมือที่กุมหัวแสดงถึงความสิ้นหวังได้อย่างสมบูรณ์แบบ ฉากตัดสลับระหว่างความกล้าของพระเอกผมขาวกับความกลัวของพวกเขาสร้างความตึงเครียดได้ดีมาก
ต้องชมทีมออกแบบตัวละครในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ที่สร้างกองทัพผีที่มีความหลากหลายและน่าสนใจมาก ทั้งพยาบาลเลือดสาด คุณหมอหน้าซีด หญิงชุดแดงลึกลับ และเสือขาวตาแดง แต่ละตัวมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ฉากที่พวกเขาเดินเรียงแถวท่ามกลางเมืองร้างสีแดงช่างดูสวยงามและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน
ฉากสุดท้ายในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ที่ตัวละครหลักทั้งสี่คนกับเสือขาววิ่งเข้าใส่ศัตรูทำเอาผมตื่นเต้นสุดๆ ท่าทางที่พร้อมสู้และพลังสีแดงที่ล้อมรอบตัวพวกเขาแสดงถึงความแข็งแกร่งอย่างชัดเจน โดยเฉพาะฉากที่เสือขาวคำรามด้วยความดุร้ายทำเอาขนลุกเลย อยากเห็นฉากต่อสู้เต็มรูปแบบเร็วๆ