ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม
เสือขาวจอมซนกับกุญแจปริศนา
ฉากที่พระเอกผมขาวจัดการกับเสือขาวได้แบบชิลๆ แล้วได้กุญแจมาเนี่ย มันดูเหนือความคาดหมายมาก! ความสัมพันธ์ระหว่างคนกับสัตว์ในเรื่องดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มันไม่ใช่แค่การต่อสู้ แต่ดูเหมือนการฝึกสัตว์เลี้ยงมากกว่า เสือตัวนี้ดูจะดื้อและขี้อ้อนสุดๆ จนพระเอกต้องงัดไม้แข็งออกมาใช้ ฉากตบหัวแล้วเสือร้องไห้นี่ฮาจนกลิ้งเลย
ความน่ารักที่ซ่อนอยู่ในความน่ากลัว
ใครจะคิดว่าสัตว์อสูรในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม จะมีความเป็นสัตว์เลี้ยงสูงขนาดนี้ ตอนแรกเห็นเสือคำรามก็คิดว่างานเข้าแน่ๆ แต่พอพระเอกยื่นมือไปปุ๊บ กลายเป็นแมวตัวใหญ่ทันที ฉากที่เสือกลิ้งตัวโชว์พุงแล้วโดนตบหัวนี่คือจุดเปลี่ยนอารมณ์ที่ดีที่สุด ดูแล้วรู้สึกผ่อนคลายทั้งที่ฉากหลังดูมืดมนและอันตราย
กุญแจน้ำลายเสือกับภารกิจต่อไป
ฉากจบที่ได้กุญแจมาแบบเปื้อนน้ำลายเสือนี่คือเรียลมาก! พระเอกดูจะชินชากับความสกปรกแบบนี้แล้วมั้ง ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม การจะได้ไอเทมสำคัญมาแต่ละชิ้นต้องแลกกับความฮาเสมอ เสือตัวนี้คงเป็นทั้งเพื่อนและตัวป่วนประจำทีมแน่ๆ อยากเห็นตอนที่ต้องใช้กุญแจนี้เปิดประตูแล้วกุญแจยังเหม็นน้ำลายเสืออยู่เลย
ปฏิกิริยาเพื่อนร่วมทีมที่น่ารัก
สีหน้าของสาวๆ ในทีมตอนเห็นพระเอกทำให้เสือขาวเชื่องนี่คือสุดจะบรรยายมาก! จากที่ดูตึงๆ กลายเป็นตกตะลึงจนพูดไม่ออก โดยเฉพาะฉากที่เสือทำตัวเหมือนลูกแมวแล้วกลิ้งไปมา ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ฉากแบบนี้ช่วยเบรกความเครียดได้ดีมาก ทำให้รู้ว่าไม่ใช่ทุกการต่อสู้จะต้องนองเลือด บางทีการกอดคอเล่นกับมอนสเตอร์ก็เวิร์คเหมือนกัน
เมื่อมอนสเตอร์กลายเป็นเพื่อนซี้
พล็อตเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม มันแปลกใหม่ตรงที่พระเอกไม่ได้ฆ่ามอนสเตอร์แต่ทำให้เชื่องแทน ฉากที่เสือขาวเอาหัวมาถูมือขอความรักนี่คือละลายใจคนดูเลย แม้จะตัวใหญ่และน่ากลัวแต่พฤติกรรมเหมือนลูกแมวจริงๆ การที่พระเอกสามารถควบคุมสถานการณ์ได้โดยไม่ต้องใช้ความรุนแรง แสดงถึงความสามารถพิเศษที่แท้จริง
