ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม
ความสยองที่ซ่อนอยู่ในห้องทดลอง
ฉากเปิดเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำเอาขนลุกซู่ทันทีเมื่อประตูเหล็กเก่าๆ เปิดออกพร้อมกับควันสีแดงฉาน ตัวละครในชุดนอนลายทางที่ยืนนิ่งเหมือนหุ่นกระบอกสร้างความกดดันได้ยอดเยี่ยม บรรยากาศในห้องควบคุมที่ดูทันสมัยตัดกับความดิบเถื่อนของสัตว์ประหลาดได้อย่างลงตัว คนดูจะรู้สึกเหมือนถูกดึงเข้าไปอยู่ในสถานการณ์ที่หนีไม่พ้นจริงๆ
การเปลี่ยนแปลงที่คาดไม่ถึงของสัตว์ร้าย
ตอนแรกเห็นตัวเฟอเรตยืนสองขาทำท่าทางข่มขู่นึกว่าจะสู้แบบธรรมดา แต่พอฉากเปลี่ยนเป็นห้องเรียนร้างที่มีกระดานเขียนภาษาอังกฤษผิดๆ กลับกลายเป็นมุกตลกร้ายที่คาดไม่ถึงสุดๆ ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม การที่สัตว์ร้ายสามารถเรียนรู้ภาษามนุษย์ได้ทำให้ตัวละครดูมีมิติมากขึ้น ฉากที่มันคำรามแล้วตาเปลี่ยนเป็นสีแดงทำให้รู้ว่านี่ไม่ใช่สัตว์ธรรมดาแต่เป็นปีศาจที่มีปัญญา
ความน่ารักที่แฝงความน่ากลัว
ฉากที่ควันสีชมพูฟุ้งกระจายแล้วกลายเป็นสาวน้อยหูแมวคือจุดเปลี่ยนที่พีคมาก ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม การเปลี่ยนจากสัตว์ร้ายดุๆ มาเป็นสาวน้อยในชุดนักเรียนที่มีหัวใจลอยรอบตัวสร้างความขัดแย้งที่น่าสนใจ ดวงตาโตๆ ที่เต็มไปด้วยความตกใจทำให้คนดูรู้สึกสงสารแต่ก็ยังระแวงว่าข้างในนั้นยังมีปีศาจซ่อนอยู่ การออกแบบตัวละครแบบนี้ทำให้เรื่องน่าติดตามขึ้นเยอะ
นินจาผู้โชคร้ายในคืนพระจันทร์สีเลือด
ฉากที่นินจาใส่ชุดดำ сидетьอยู่บนพื้นด้วยท่าทางตกใจภายใต้พระจันทร์สีแดงเป็นภาพที่จำไม่ลืม ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม การใช้แสงสีแดงจากพระจันทร์ตัดกับชุดดำของนินจาทำให้บรรยากาศดูอึมครึมและน่ากลัว ท่าทางที่พยายามจะสู้แต่กลับล้มลงแสดงถึงความอ่อนแอของมนุษย์เมื่อต้องเผชิญกับพลังเหนือธรรมชาติ ฉากนี้ทำให้รู้ว่าในเรื่องนี้ไม่มีใครปลอดภัยจริงๆ
เทคโนโลยีลึกลับในห้องควบคุม
ฉากที่ผู้ชายในชุดสูทใช้มือแตะหน้าจอโฮโลแกรมแล้วเกิดวงกลมสีฟ้าเป็นภาพที่ดูทันสมัยมาก ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม การใช้เทคโนโลยีขั้นสูงในห้องที่ดูเก่าและสกปรกสร้างความขัดแย้งที่น่าสนใจ เหงื่อที่ไหลลงมาจากหน้าผากของเขาแสดงถึงความกดดันที่ต้องควบคุมสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด ฉากนี้ทำให้คนดูสงสัยว่าเขากำลังพยายามควบคุมอะไรกันแน่
