ดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม
กุญแจสีทองกับพลังลึกลับ
ฉากเปิดเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำเอาขนลุกซู่ทันทีเมื่อเด็กผมขาวถือกุญแจเรืองแสง ยืนอยู่หน้าศาลเจ้าเก่าที่ดูน่ากลัว บรรยากาศมืดสลัวกับโคมไฟสีแดงช่วยเสริมความหลอนได้ดีมาก การปรากฏตัวของกล่องข้อความสีแดงเหมือนเกมอาร์พีจีทำให้รู้สึกตื่นเต้นว่าตัวละครเอกกำลังจะได้รับภารกิจอะไรบางอย่าง ช็อตนี้บอกเลยว่าเนื้อเรื่องต้องเข้มข้นแน่นอน
ความขัดแย้งระหว่างสองฝ่าย
การเผชิญหน้าระหว่างชายชุดโค้ทสีน้ำเงินกับกลุ่มเด็กและผู้หญิงในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม สร้างความตึงเครียดได้สุดยอด สีหน้าโกรธแค้นของชายคนนั้นตัดกับรอยยิ้มเยาะของเด็กผมขาวได้อย่างชัดเจน ฉากที่ชายคนนั้นถูกพลังบางอย่างบังคับให้คุกเข่าและร้องไห้จนน้ำตาไหล แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของพลังอำนาจที่ห่างชั้นมาก ดูแล้วรู้สึกสะใจปนสงสารในคราวเดียว
ฉากต่อสู้ที่เหนือความคาดหมาย
ใครจะคิดว่าฉากต่อสู้ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม จะออกมาเป็นแบบนี้ ชายชุดโค้ทที่ดูเข้มแข็งกลับต้องมาคุกเข่าร้องไห้ต่อหน้าศัตรู ฉากที่ไข่แตกในกระทะเปรียบเสมือนจิตใจที่แตกสลายของเขาช่างเป็นอุปมาที่เจ็บปวดมาก การที่ผู้หญิงใส่แว่นทำท่าตกใจเมื่อเห็นเพื่อนร่วมทีมแพ้คาตา แสดงให้เห็นว่าศัตรูรายนี้ร้ายกาจเกินกว่าจะประเมินค่าได้จริงๆ
ปริศนาของหนังสือต้องห้าม
ฉากในห้องควบคุมที่ชายผมขาวมอบหนังสือสีแดงที่มีควันลอยออกมาให้ชายชุดโค้ทในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ช่างน่าสงสัยยิ่งนัก หนังสือเล่มนั้นดูเหมือนจะมีพลังบางอย่างซ่อนอยู่ การที่ชายชุดโค้ทรรับไปแล้วมีสีหน้ามุ่งมั่นแต่แฝงความกังวล บอกใบ้ว่าภารกิจข้างหน้าต้องอันตรายมาก ฉากนี้ทำให้อยากรู้ทันทีว่าข้างในหนังสือมีอะไรและทำไมถึงสำคัญขนาดนี้
บรรยากาศหลอนในศาลเจ้าเก่า
ต้องชมทีมสร้างฉากในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ที่เนรมิตศาลเจ้าเก่าให้ดูขลังและน่ากลัวได้ขนาดนี้ โทนสีฟ้าเข้มตัดกับแสงสีแดงจากโคมไฟและประตูสร้างอารมณ์หดหู่ได้ดีมาก ฉากที่มีเสือขาวนอนอยู่เพิ่มมิติความอันตรายเข้าไปอีก ทำให้รู้สึกได้ว่าสถานที่แห่งนี้ไม่ใช่ที่สำหรับคนธรรมดา การออกแบบแสงและเงาช่วยขับเน้นความดราม่าของตัวละครได้เป็นอย่างดี
