ฉากเปิดด้วยดวงตาที่ลุกโชนด้วยพลังสีแดง ช่างน่าขนลุกจริงๆ บรรยากาศในห้องโถงโบราณที่เต็มไปด้วยหมอกสีแดงทำให้รู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก ตัวละครแต่ละคนแสดงออกถึงความหวาดกลัวได้อย่างสมจริง โดยเฉพาะฉากที่ชายชรากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ช่างเป็นตอนที่บีบหัวใจมาก การดำเนินเรื่องในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม เร็วและกระชับมาก ทำให้คนดูติดหนึบไม่กล้ากระพริบตาเลยสักนิด
ตัวละครเด็กผมขาวที่ดูภายนอกไร้เดียงสา แต่กลับซ่อนพลังมหาศาลไว้ เป็นพล็อตเรื่องที่ดึงดูดความสนใจได้ดีมาก ฉากที่เขาเสกกุญแจออกมาจากอากาศเปล่าพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ย ช่างดูน่าเกรงขามสำหรับเด็กตัวเล็กๆ ฉากต่อสู้กับชายชราที่ใช้ไม้เท้าฟาดลงไปที่หัวจนนูนขึ้นมา เป็นฉากที่ผสมผสานความตลกและความโหดร้ายได้อย่างลงตัว การปรากฏตัวของดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำให้เรื่องราวมีความลึกลับน่าค้นหาขึ้นไปอีก
ตัวละครชายชุดดำที่ยกหนังสือเวทมนตร์ขึ้นเหนือหัวพร้อมเสียงหัวเราะแบบคนเสียสติ ช่างสร้างบรรยากาศแห่งความวิบัติได้ยอดเยี่ยม แสงสีแดงที่พุ่งออกมาจากหนังสือสื่อถึงพลังชั่วร้ายที่กำลังถูกปลดปล่อย ใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโลภและอำนาจทำให้คนดูรู้สึกขยะแขยงแต่ก็อยากติดตามต่อ ฉากนี้ในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ชี้ให้เห็นว่ามนุษย์มักพ่ายแพ้ต่ออำนาจมืดเสมอ
ตัวละครหญิงผมแดงที่พยายามต่อสู้ทั้งที่ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล แสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นที่ไม่ยอมแพ้ ท่าทางที่ยื่นมือออกไปเพื่อหยุดยั้งภัยพิบัติ ช่างดูสวยงามและน่าเกรงขามในเวลาเดียวกัน สีแดงของชุดและผมตัดกับฉากหลังที่มืดมิดได้อย่างลงตัว การแสดงอารมณ์ทางสีหน้าของเธอในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำให้คนดูเอาใจช่วยแทบขาดใจ
ฉากพิธีกรรมที่พื้นห้องปรากฏวงเวทย์สีแดงพร้อมอักขระโบราณ ช่างออกแบบได้ละเอียดและน่าทึ่งมาก แสงที่พุ่งขึ้นฟ้าพร้อมกับข้าวของเครื่องใช้ที่ลอยขึ้นแสดงถึงพลังมหาศาลที่กำลังถูกเรียกออกมา ฉากที่เด็กน้อยยืนอยู่กลางวงเวทย์แล้วถูกแสงกลืนกิน เป็นภาพที่ตราตรึงใจมาก การสร้างบรรยากาศในดันเจียนนี้ ผีทั้งหมดคือญาติผม ทำได้ดีจนรู้สึกเหมือนเราเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ